47. Rocznica

Osiem miesięcy później
Dziś jest 3 września. To bardzo ważna data dla Oli i Jacka. Dokładnie rok temu przed ołtarzem przysięgli sobie miłość.
Jest poranek, godzina 7.15. Małżeństwo wstało jak zwykle i poszło zjeść śniadanie. Oboje pamiętali o dzisiejszym święcie, ale żadne z nich nie chciało o tym nikomu przypominać. Działo się tak, ponieważ Ola miała niespodziankę dla Jacka, o której on nie wiedział, a Jacek miał niespodziankę dla Oli.
Poszli więc, jak gdyby nigdy nic, do pracy. Dzień minął im bardzo spokojnie. Posterunkowa i aspirant Białach dostali spokojny teren do patrolowania. Nowak również miał spokojny dzień. Ciągle myślał o przygotowanej niespodziance dla Aleksandry i o tym czy jej się spodoba. Zastanawiał się również, czy Ola pamięta o ich święcie, bo nic o tym rano nie wspominała. On zaś sam nie chciał jej przypominać, gdyż wtedy niespodzianka mogłaby się nie udać. Ola miała podobne myśli. Dziwiło ją to, że Jacek nic rano o tym nie mówił.
Kobieta skończyła służbę o 16 i o tej też godzinie wróciła do domu. Zaczęła przygotowywać kolację, która miała być tym prezentem.
Jacek po skończonej pracy wrócił do mieszkania. Była wtedy 18. Ku jego zaskoczeniu, w kuchni zastał pięknie nakryty stół. Biały jak śnieg obrus, a na nim krwistoczerwone płatki róż. Zapalone czerwone świeczki, obok których stały dwa nakrycia.

 Na środku były cudownie ozobione potrawy. Ich zapach unosił się w powietrzu.
Jacek zdjął kurtkę i podszedł do stołu. Miał na sobie ciemne dżinsy i białą koszulę. Był zachwycony kolacją.
Po chwili w kuchni zjawiła się Aleksandra Nowak. Była ubrana w śliczną czerwoną sukienkę przed kolano. Powoli zbliżyła sie do męża.
-Witaj kochanie-powiedziała.
-Oleńko, zaskoczyłaś mnie bardzo.
Jacek odsunął Oli krzesło, by mogła usiąść. Sam zajął miejsce naprzeciwko niej. Skończyli jeść o 18.45. Potem zaczęli się namiętnie całować.
-Może teraz pójdziemy do sypialni?-zaproponowała Ola.
-Nie ma mowy-Jacek uśmiechnął się.-Teraz moja niespodzianka.
-Jaka niespodzianka?-zdziwiła się.
-Chodź, bo mamy tylko 15 minut na dojazd. Jak będą korki to się nie wyrobimy.
-Ale dokąd?
-Zobaczysz.
Wyszli z mieszkania. Wsiedli do taksówki i pojechali na obrzeża miasta. Zatrzymali się pod jednym z domów. Był on duży i bardzo piękny.
-To nasz nowy dom-oznajmił.-Podoba Ci się?
-Jest cudowny.
-Chodź. Pokażę Ci wnętrze.
Weszli do środka. Cały dom był już umeblowany. I to bardzo nowocześnie. Ola była zachwycona. Mężczyzna oprowadził ją po domu.
-I już ostatnie pomieszczenie-powiedział otwierając drzwi.
Znajdowali się w sypialni. Były tam piękne meble oraz duże łóżko,a na nim płatki róż.
Jacek zaczął namiętnie całować Olę. Powoli opadli na łóżko. Ściągali z siebie ubrania. Byli bardzo blisko siebie(...). Po kilku godzinach miłości, zasnęli wtuleni w siebie.
Następnego ranka Ola obudziła się u boku męża, który delikatnie całował ją po szyji.
-Dzień dobry kochanie.
-Witaj słoneczko-odpowiedział jej Jacek.
-To była cudowna noc.
-I cudowna kolacja-blądyn zaśmiał się.
-Ha ha ha-powiedziała obrażona.
-Ale Ty jesteś cudowniejsza.
-Tak?
-Tak. To co, jeszcze dziś się tu wprowadzimy?
-Oczywiście. Ale będzie mi brakowało Twojego mieszkania-uśmiechnęła się.
-Oj tam. Swoje już zostawiłaś, to tym bardziej moje.
-No nie wiem. Tyle wspomnień. To tam mi się oświadczyłeś.
-No tak. Ale to tylko mieszkanie. Chyba najważniejsze, że ja jestem przy Tobie.
-Jasne-powiedziała smutno.
-Ej, słoneczko. Tylko mi się tu zaraz nie popłacz.
-Kocham Cię-na jej ustach momentalnie znów ukazał się uśmiech.
Po południu udali się do mieszkania. Spakowali wszystkie rzeczy. Około 21 wszystko było już w ich nowym domu.
Następnego ranka, około godziny 9, Olę i Jacka obudził dzwonek do drzwi. Zdziwiło ich to, bo nie sądzili, że ktoś już zna ich nowy adres. Wstali by zobaczyć kto to. W drzwiach ujrzeli Emilkę i Krzyśka.
-Cześć-przywitali się.
-Cześć. Co wy tu robicie?-zapytała Ola.
-I skąd wy mieliście ten adres?-spytał zdziwiony Nowak.
-Mamy swoje sposoby-zaśmiała się Emilka.
Weszli do salonu i usiedli na kanapie.
-Chcieliśmy wam powiedzieć..-zaczął Krzysiek.
-Że zaręczylismy się-Drawska uśmiechnęła się.-Za jakieś pięć miesięcy bierzemy ślub.
-No to super-oznajmiła Ola.-Jednak to było przeznaczenie-zwróciła się ze śmiechem do Jacka.
Nowakowie pogratulowali Emilce i Krzyśkowi, a potem pożegnali się.

***
Kolejne opowiadanie za nami. Podobało się Wam? Co sądzicie o zaręczynach Emilki i Krzyśka w rocznicę ślubu Oli i Jacka?
Ten rozdział wyszedł mi trochę dłuższy niż inne. Mam nadzieję, że Wam to nie przeszkadza.
Pozdrawiam