40. Powrót do domu

Mężczyźni weszli do sali.
-Cześć wam-zaczęła.
-Cześć-przywitali się smutno.
-Co wy tacy ponurzy? Tato, ja już wszystko pamiętam.
-Ale jak to?-zdziwił się inspektor.
-Odzyskałam pamięć, i tyle. A co, nie cieszysz się?
-Cieszę się córeczko, cieszę i to bardzo.
Mikołaj nic nie mówił, tylko przyglądał się im z boku. Był bardzo zaskoczony takim obrotem sprawy. Bał się, że Ola może już nigdy nie przypomnieć sobie o rodzinie i przyjaciołach, a tu taka niespodzianka. Wszyscy byli bardzo szczęśliwi.
Kilka dni później
Dziś Ola miała wyjść ze szpitala. Wczoraj z nogi zdjęto jej gips. Aleksandra ma odbyć dwumiesięczną rehabilitację. Za trzy miesiące będzie mogła wrócić do pracy.
Młode małżeństwo właśnie wyszło z budynku szpitalnego. Wsiedli do samochodu i ruszyli w kierunku mieszkania. Po kilku minutach byli na miejscu. Weszli do środka . Ola cieszyła się, że po długiej nieobecności znów jest w domu. Jacek i Aleksandra przygotowali, a potem zjedli obiad.
-Smakowało?-zapytał.
-Bardzo. Może obejrzymy jakiś film?
-Jasne.
Poszli do salonu i włączyli telewizję. Siedzieli wtuleni w siebie. Jednak nie oglądali filmu. Patrzyli sobie w oczy. Po chwili zaczęli się namiętnie całować. Jacek delikatnie uniósł żonę i pokierował się w stronę sypialni. Zaraz potem leżeli w łóżku i pozbywali się z siebie ubrań. (...) Około 19.30 zmęczeni zasnęli.
Następnego ranka oboje wstali w dobrych humorach. Zasiedli przy stole i spożywali posiłek.
-Bardzo mi Ciebie brakowało.
-Jacek...-zaczęła mówić szeptem.-Kocham Cię. Bardzo.
-Ja Ciebie też, ale dlaczego szepczesz?
-A po co mam mówić głośno?-nadal nie podnosiła głosu.-Wystarczy, że Ty usłyszałeś i to jest ważne.
Po śniadaniu udali się do galerii na zakupy. Później spacerowali po parku. Spędzili razem cały dzień.

***
Mamy kolejne dziś opowiadanie. Podobało się Wam?
^^^Teraz Twoja kolej Alicjo^^^
Pozdrawiam