74. Odnalezienie Oli i akcja antyterrorystów

Jacek siedział w swoim gabinecie i myślał o Oli. Bardzo się o nią martwił. Zastanawiał się, co się stało? Gdzie ona teraz jest? Co przeżywa? Jak się czuje? Powoli odchodził od zmysłów.
Z zamyślenia wyrwał go...
Do pokoju, z wielkim hukiem wpadł Mikołaj.
-Mamy ją!!!!-krzyknął.
-Jak to? Gdzie jest??!?!
-Udało się namierzyć jej telefon. Jest pod Wrocławiem. Nadajnik pokazuje, że w takiej starej fabryce. A już na pewno jest tam jej komórka.
-Yyy dobra. To co? Jedziemy?-zapytał Jacek.
-No co Ty Jacuś?? Jesteś przecież dyżurnym...
-Weź mi tu nie pierdol...
-Jacek! Zobacz w jakim Ty jesteś stanie...
-Nawet nie próbuj mnie przekonywać, żebym został. Nie zostawię Oli samej. Kto wie, przez co ona tam teraz przechodzi. I lepiej się pośpieszmy, bo nie chcę kolejnego cierpienia Oli.
Jacek opuścił pokój. Mikołaj popatrzył za nim z zaskoczeniem. Po krótkiej chwili, szybko pobiegł za blondynem.
Siedzieli w samochodzie. Jechali z dużą prędkością. Chcieli jak najszybciej dotrzeć na miejsce. Niestety droga była dość długa. Po około 20 minutach podjechali pod fabrykę. Otoczyli budynek. Z pięciu dużych samochodów wysiedli antyterroryści. Z ostatniego radiowozu wysiedli Jacek i Mikołaj. Założyli kamizelki kuloodporne. Gdy już wszyscy byli gotowi, rozpoczęli akcję. Policjanci z oddziału AT powoli i ostrożnie ruszyli do starej fabryki. Za nimi podążali aspiranci. Podeszli do drzwi. Jednak one były zamknięte.
-Otwieramy-zarządził dowódca oddziału.
Policjanci szybko wyważyli drzwi. Następnie wbiegli do środka. Zastali tam Olę i Dawida. Rehabilitant wystraszył się. Wyciągnął nóż i przyłożył do kobiety.
-Policja!!!! Rzuć ten nóż!!! Jesteś otoczony!!! Odłóż to!!!

***
Mamy kolejne opowiadanie. Podobało się Wam? Cieszycie się, że znaleźli Olę? Jak zakończy się ta akcja?
Pozdrawiam