115. Dziwny SMS i zgłoszenie

Kilka dni później
Był późny wieczór. Lenka już dawno spała. Ola i Jacek siedzieli na kanapie i oglądali film. W pewnym momencie usłyszeli dźwięk telefonu blondyna. Nowak wziął komórkę do ręki, po czym zaczął czytać otrzymanego sms-a. Gdy zobaczył jego treść zrobił się blady.
-Jacek? Co się stało?
Mężczyzna popatrzył z przerażeniem w stronę żony.
-"Tak jak myślałem. Panienka nie dała rady. Teraz twoja kolej"-przeczytał na głos.
-Ale.. O co chodzi? Nie rozumiem...-Ola patrzyła na męża ze zdziwieniem.
-A ja już rozumiem... pamiętasz tego sms-a, którego dostałem tuż przed tym jak dowiedziałem się, że Magda nie żyje?
-Nie... jakiego sms-a?-spytała.
Nowak zaczął przeglądać swoją komórkę. Po chwili znalazł starą wiadomość.
-"Coś czuję, że będziesz musiał spłacić długi za swoją panienkę"-przeczytał.-Myślę, że tu chodziło o Magdę.
-Czyli co? Magda musiała spłacać długi za tego Pawła, ale nie dała rady i dlatego się zabiła? Przecież to bez sensu.
-Sam już nie wiem... Może...
-Przestań już o tym myśleć. Jest późno. Chodźmy spać.
Następnego ranka cała rodzina Nowaków siedziała przy stole jedząc śniadanie. Jacek ciągle rozmyślał nad ostatnimi wydarzeniami. Tuż po siódmej przyszła Marta. Małżonkowie wyszli więc do pracy. Za piętnaście ósma byli już na komendzie. Poszli się przebrać w mundury, a później udali się na odprawę. Po odprawie Jacek zajął się swoją pracą. Ola wyjechała na patrol z Mikołajem.
-Co u Ciebie?-spytał Białach, kiedy siedzieli w radiowozie.
-A co ma być?
-No nie wiem. Jesteś taka jakaś zamyślona.
-Ehh tak sobie myślę o tym wszystkim...
-Ale coś nie tak?
-Nie... wszystko jest w porządku...
-O5 dla 00-przerwał im głos Jacka.
-Zgłaszam 05-powiedziała Ola.
-Jedźcie na plac zabaw na ulicy Kolorowej 8.
-A co tam się stało?
-Nie wiem zabardzo o co chodziło. Z tego co zrozumiałem to zaginięcie dziecka..
-Okej. Jedziemy tam.. Bez odbioru.
Policjanci udali się we wskazane miejsce. Już po chwili dostrzegli siedząca na ławce kobietę z rozbitą głową. Kiedy jednak podeszli bliżej... grunt usunął im się spod nóg. Na ławce siedziała zapłakana Marta... Obok niej stała jakaś kobieta, która na widok funkcjonariuszy ruszyła w ich stronę.

***
Mamy kolejne opowiadanie. Podobało się Wam?
Pozdrawiam